Ziemia w Ciszy

Jej powieki są zamknięte, ale widzi. Widzi to, co dzieje się pod warstwą słów — pod ziemią, gdzie korzenie rozmawiają ze sobą ciszej niż szept.

Ma na sobie kolory rdzewiejącego czasu i zieleni, która nigdy nie umiera. Jakby była zrobiona z gliny, która pamięta każdą łzę i każdy śmiech.

To nie jest dekoracja. To strażniczka spokoju. Harmonia  i świadomość, że w milczeniu też można znaleźć opowieść.